Zamek w Tykocinie

Nad Narwią, w XV w. zamek wzniósł wojewoda Marcin Gosztołd,  przebudowując i na nowo organizując stojący w tym miejscu dawny obronny gród. W XVI wieku (1550-82) zamek rozbudował sam król Zygmunt August. Zaprojektowany na planie zbliżonym do wielkiego trapezu z wewnętrznym dziedzińcem i czterema okrągłymi wieżami na narożach, stał się jedną z najpotężniejszych twierdz ówczesnej Polski i mieścił główny arsenał Rzeczypospolitej. W latach 1611 - 32 potężny zamek przebudował starosta K. Wiesiołowski, umacniając twierdzę bastionami. Nie zdało się to na wiele podczas najazdu Szwedów (1656), jednak Tykocin jeszcze zimą tego samego roku został odbity, a opis bitwy, który zachował jeden z jej uczestników, rozsławił Henryk Sienkiewicz w „Potopie". W 1661 r. Tykocin otrzymał w nagrodę za pogromy Szwedów, Stefan Czarniecki, ale niedługo potem wraz z ręką i wianem córki hetmana, zamek trafił w ręce Branickich. Zamieszkiwany jedynie do 1734 r. kiedy to dużą część pomieszczeń mieszkalnych strawił pożar, a wieku następnym poczęto go rozbierać. Podczas I wojny światowej pozostałości murów posłużyły niemieckim żołnierzom na budowę drogi przez bagna. Zachowały się fragmenty umocnień  oraz fundamenty dawnego założenia.

zobacz noclegi w okolicy